Αστροφυσική, Διάστημα Περιβάλλον Ζωή και Γη

Οι μεταβολές της τροχιάς της Γης έχουν επηρεάσει το κλίμα και τις μορφές της ζωής για τουλάχιστον 215 εκατομμύρια χρόνια

Written by Δ.Μ.

Κάθε 405.000 χρόνια, βαρυτικές έλξεις από τον Δία και την Αφροδίτη επιμηκύνουν ελαφρώς – περίπου 5% – την τροχιά της Γης, ένα εκπληκτικά συνεπές μοτίβο που έχει επηρεάσει το κλίμα του πλανήτη μας για τουλάχιστον 215 εκατομμύρια χρόνια και επιτρέπει έτσι στους επιστήμονες να γνωρίζουν γεωλογικά γεγονότα, όπως η εξάπλωση των δεινοσαύρων, σύμφωνα με μία μελέτη του Πανεπιστημίου Rutgers. Τα ευρήματα δημοσιεύονται ηλεκτρονικά στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών .

Share

Κάθε 405.000 χρόνια, βαρυτικές έλξεις από τον Δία και την Αφροδίτη επιμηκύνουν ελαφρώς – περίπου 5% – την τροχιά της Γης, ένα εκπληκτικά συνεπές μοτίβο που έχει επηρεάσει το κλίμα του πλανήτη μας για τουλάχιστον 215 εκατομμύρια χρόνια και επιτρέπει έτσι στους επιστήμονες να γνωρίζουν γεωλογικά γεγονότα, όπως η εξάπλωση των δεινοσαύρων, σύμφωνα με μία μελέτη του Πανεπιστημίου  Rutgers.  Τα ευρήματα δημοσιεύονται ηλεκτρονικά στα Πρακτικά της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών .

venusjupiter

«Είναι ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα επειδή ο μακρύς αυτός κύκλος, προβλέπει πλανητικές κινήσεις που συνέβησαν πριν από περίπου 50 εκατομμύρια χρόνια και έχει επιβεβαιωθεί τουλάχιστον πριν από 215 εκατομμύρια χρόνια», δήλωσε ο επικεφαλής συγγραφέας Dennis Kent, στο Τμήμα Γήινων και Πλανητικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο Rutgers-New Brunswick.

«Οι επιστήμονες μπορούν τώρα να συνδέσουν τις αλλαγές στο κλίμα, το περιβάλλον, τους δεινόσαυρους, τα θηλαστικά και τα απολιθώματα σε όλο τον κόσμο με αυτόν τον κύκλο των 405.000 ετών με έναν πολύ ακριβή τρόπο».

Dennis Kent

Ο Καθηγητής Dennis Kent του Πανεπιστημίου  Rutgers-New Brunswick στο Νιου Τζέρσι που μελέτησε ένα πυρήνα (καρότο) μήκους 520 μέτρων στο Απολιθωμένο δάσος στην Αριζόνα. Το υπόβαθρο περιλαμβάνει αρχεία πυρήνων που λήφθηκαν από τη λεκάνη του Newark και που συγκρίθηκαν με  πυρήνες της Αριζόνα

Οι επιστήμονες συνδέουν τις αναστροφές στο μαγνητικό πεδίο της Γης – όταν οι πυξίδες δείχνουν νότια αντί του βορρά και αντίστροφα – με ιζήματα με και χωρίς ζιρκόνια (ορυκτά με ουράνιο που επιτρέπουν την ραδιενεργό χρονολόγηση τους) καθώς και με κλιματικούς κύκλους.

«Οι κύκλοι του κλίματος σχετίζονται άμεσα με το πώς η Γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο και οι μικρές παραλλαγές του ηλιακού φωτός που φτάνουν στη Γη οδηγούν σε αλλαγές στο κλίμα και περιβαλλοντικές αλλαγές», δήλωσε ο Kent, ο οποίος μελετά το μαγνητικό πεδίο της Γης. «Η τροχιά της Γης αλλάζει το σχήμα της από σχεδόν κυκλική έως περίπου 5% πιο επιμήκης, ειδικά κάθε 405.000 χρόνια.»

Αυτό επηρεάζει το γήινο κλίμα, άρα και τη ζωή πάνω στη Γη, καθώς τα καλοκαίρια γίνονται πιο ζεστά και οι χειμώνες πιο κρύοι, ενώ εντείνονται αντίστοιχα οι περίοδοι ξηρασίας και υγρασίας. Το αντίθετο συμβαίνει, όταν η τροχιά της Γης παίρνει το σχεδόν κυκλικό σχήμα της.

Οι επιστήμονες μελέτησαν το μακροπρόθεσμο ρεκόρ αναστροφών στο μαγνητικό πεδίο της Γης σε ιζήματα στη λεκάνη του Νιούαρκ, μια προϊστορική λίμνη που κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος του Νιου Τζέρσεϋ και σε ιζήματα με ηφαιστειακά κατάλοιπα, συμπεριλαμβανομένων των ζιρκονίων στο Εθνικό Πάρκο Απολιθωμένου Δάσους της Αριζόνα. Συλλέχτηκε ένας πυρήνας βράχου από την Τριαδική Περίοδο, περίπου 202 εκατομμύρια έως 253 εκατομμύρια χρόνια πριν. Ο πυρήνας αυτός έχει διάμετρο 7 πόντους και μήκος περίπου 520 μέτρα, δήλωσε ο Kent.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι ο κύκλος των 405.000 ετών είναι το πιο συνηθισμένο αστρονομικό μοτίβο που συνδέεται με την ετήσια περιστροφή της Γης γύρω από τον ήλιο.

Αυτή την περίοδο του τρέχοντος κύκλου των 405.000 ετών, σύμφωνα με τους επιστήμονες, η Γη βρίσκεται στο σχεδόν κυκλικό σημείο της τροχιάς της γύρω από τον Ήλιο. Από την άλλη, εκτός από αυτό τον μακρό κύκλο, υπάρχουν τρεις άλλες περιοδικότητες στην κίνηση του πλανήτη μας, που επηρεάζουν το γήινο κλίμα, οι λεγόμενοι «κύκλοι Μιλάνκοβιτς», από το όνομα του σέρβου μαθηματικού που τους πρότεινε στη δεκαετία του 1920. Οι κύκλοι αυτοί, που έχουν διάρκειες κατά προσέγγιση 100.000, 41.000 και 21.000 ετών, εξαρτώνται από άλλους παράγοντες, όπως η μεταβολή στην κλίση του άξονα της Γης.

Πριν από αυτή τη μελέτη, δεν υπήρχε ακριβής χρονολόγηση πότε τα μαγνητικά πεδία αντιστράφηκαν, 30 εκατομμύρια χρόνια από την Ύστερη Τριαδική Περίοδο  Τότε εμφανίστηκαν οι δεινόσαυροι και τα θηλαστικά και χωρίστηκε η υπερκείμενη λεκάνη Παγγαία. Η διάσπαση οδήγησε στον σχηματισμό του Ατλαντικού Ωκεανού, με το βυθό της θάλασσας να εξαπλώνεται καθώς οι ήπειροι παρασύρθηκαν και ένα φαινόμενο μαζικής εξάλειψης επηρέασε τους δεινοσαύρους στο τέλος της περιόδου, δήλωσε ο Kent.

«Η ανάπτυξη μιας πολύ ακριβούς χρονικής κλίμακας μας επιτρέπει να πούμε κάτι νέο για τα απολιθώματα, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών και των ομοιοτήτων τους σε ευρείες περιοχές», ανέφερε.

About the author

Δ.Μ.

Share