Αστροφυσική, Διάστημα Περιβάλλον Ζωή και Γη

Οι αστεροειδείς μπορεί να έχουν μεταφέρει νερό στην πρώιμη Γη

Written by Δ.Μ.

Σε ένα περίπλοκο επιστημονικό πείραμα τα αποτελέσματα έδειξαν πώς μερικοί αστεροειδείς θα μπορούσαν να μεταφέρουν νερό στην πρώιμη Γη. «Αφού δεν μπορούμε να φέρουμε έναν αστεροειδή στη Γη και να τον συντρίψουμε στη Γη, γιατί θα συνέβαιναν τρομερά πράγματα «, λέει ο Terik Daly πλανητικός γεωλόγος στο πανεπιστήμιο Johns Hopkins της Βαλτιμόρης., . «πήγαμε στο εργαστήριο και προσπαθήσαμε να αναδημιουργήσουμε το γεγονός αυτό όσο μπορούμε καλύτερα.»

Share

Σε ένα περίπλοκο επιστημονικό πείραμα τα αποτελέσματα έδειξαν πώς μερικοί αστεροειδείς θα μπορούσαν να μεταφέρουν νερό στην πρώιμη Γη. «Αφού δεν μπορούμε να φέρουμε έναν αστεροειδή στη Γη και να τον συντρίψουμε στη Γη, γιατί θα συνέβαιναν τρομερά πράγματα «, λέει ο Terik Daly πλανητικός γεωλόγος στο πανεπιστήμιο Johns Hopkins της Βαλτιμόρης., . «πήγαμε στο εργαστήριο και προσπαθήσαμε να αναδημιουργήσουμε το γεγονός αυτό όσο μπορούμε καλύτερα.»

537697098

Μια κρούση με αστεροειδή μπορεί να δημιουργήσει γυαλί και λιωμένο βράχο, το οποίο μπορεί να παγιδεύσει υδρατμούς. Το εύρημα ενισχύει την ιδέα ότι οι αστεροειδείς έφεραν νερό στην πρώιμη Γη.

Το ηλιακό σύστημα σχηματίστηκε πριν από περίπου 4,6 δισεκατομμύρια χρόνια. Η Γη αναπτύχθηκε αρκετά κοντά στον ήλιο. Τότε, θα ήταν πολύ καυτό το περιβάλλον ώστε να μπορέσει να συμπυκνωθεί το νερό από την αέρια φάση του και να σχηματιστεί υγρό νερό. Η Γη ήταν επίσης πολύ μικρή για να κρατήσει βαρυτικά πολύ κοντά της αέριο ούτως ή άλλως. Έτσι οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο μπλε πλανήτης μπορεί να έχει πάρει το νερό από αλλού. Ο τρόπος με τον οποίο θα μπορούσε να συμβεί αυτό, ωστόσο, παραμένει ένα ανοιχτό ζήτημα.

Ο Daly ήθελε λοιπόν να ελέγξει εάν η Γη θα μπορούσε να έχει πάρει το νερό της από τους αστεροειδείς. Τα νέα στοιχεία της ομάδας του δείχνουν ότι οι αστεροειδείς θα μπορούσαν να έχουν παραδώσει μέχρι και 30% του αποθηκευμένου νερού τους στους αναπτυσσόμενους πλανήτες.

Πώς το έμαθαν αυτό

Ο πλανητικός επιστήμονας Daly μαζί με τον συνάδελφο του Peter Schultz πήραν σφαιρίδια μεγέθους μαρμάρου από αντιγόριτη (An-TIG-or-ite). Αυτά μοιάζουν με τον τύπο του βράχου που μπορεί να έφερε νερό στη Γη πριν δισεκατομμύρια χρόνια.

Για να προσομοιώσουν μια ξηρή πλανητική επιφάνεια (σαν τη Γη τότε), η ομάδα χρησιμοποίησε έναν τύπο ηφαιστειακού βράχου που ονομάζεται ελαφρόπετρα (PUMM-is). Την ψήσανε στους 850 ° Κελσίου για 90 λεπτά. Στη συνέχεια, πυροβόλησαν τα σφαιρίδια αντιγορίτου σε αυτόν τον ψημένο βράχο. Τα σφαιρίδια πέταξαν με περίπου 5 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο. Αυτή η ταχύτητα είναι παρόμοια με εκείνη στην οποία οι αστεροειδείς κατά πάσα πιθανότητα συνετρίβησαν ο ένας στον άλλον και τους  γύρω πλανήτες κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του ηλιακού συστήματος, λέει ο Daly.

Μοντελοποίησαν τότε αυτές τις συγκρούσεις και τα μοντέλα πρότειναν ότι αν ένας αστεροειδής είχε

ταξιδεύσει πιο γρήγορα από 3,1 χιλιόμετρα ανά δευτερόλεπτο, όλο το νερό του θα εξατμιζόταν κατά την πρόσκρουση. Η πρώιμη Γη στερείται τότε ατμόσφαιρας. Έτσι λοιπόν, οι υδρατμοί θα έπρεπε να χαθούν στο διάστημα.

πείραμα αστεροειδών

Οι επιστήμονες επινόησαν συγκρούσεις υψηλής ταχύτητας στο εργαστήριο που μιμούνται τους αστεροειδείς να χτυπούν έναν ξηρό πλανήτη. Το αποτέλεσμα: κομμάτια από γυαλί (πάνω αριστερά) και βραχώδη κομμάτια (κάτω). Στο γυαλί και στον βράχο παγιδεύτηκαν υδρατμοί, που ίσως παρέχουν μια εξήγηση για το πώς η Γη πήρε τόσο νερό.

Αλλά τα πειράματα από τους Daly και Schultz έδειξαν κάτι διαφορετικό. Κάποιοι υδρατμοί που απελευθερώνονται από τις συγκρούσεις των σφαιριδίων καταγράφηκαν μέσα σε γυαλί που δημιουργήθηκε από το βράχο.

Το επόμενο βήμα, λέει ο Daly, είναι να επεξεργαστεί πώς θα μπορούσε να διαφύγει το νερό από τέτοια βράχια για να δημιουργήσει ωκεανούς και άλλα πχ λίμνες νερού.

«Μου αρέσει πολύ αυτό το έργο», λέει ο Yang Liu. Είναι πλανητικός επιστήμονας στο εργαστήριο Jet Propulsion της NASA στην Πασαντένα της Καλιφόρνιας και δεν συμμετείχε στη μελέτη. «Η πειραματική οργάνωση,» παρατηρεί, «είναι πολύ έξυπνη».

Η Yang Liu,. πλανητικός επιστήμονας στο εργαστήριο Jet Propulsion της NASA  μελετά το νερό σε υλικό που φέραμε από το φεγγάρι. Μια συχνή ερώτηση για το έργο της είναι πως το φεγγάρι δεν έχει καθόλου νερό. Χωρίς παχιά ατμόσφαιρα, όπου μπορεί να συσσωρευτεί ατμός. Αυτό σημαίνει ότι το φεγγάρι θα έπρεπε να είχε ακόμα σκληρότερο τρόπο από ό, τι η Γη να διατηρήσει οποιοδήποτε νερό που να το έφερε μια σύγκρουση.

«Αυτή η εργασία αποδεικνύει ότι αυτό (το νερό στο φεγγάρι) είναι εφικτό ακόμη και για αέρια σώματα» όπως το φεγγάρι, λέει η Yang Liu. Τα ευρήματα μάλιστα υποδηλώνουν ότι οι μελλοντικές αποστολές θα μπορούσαν να βρουν νερό στο φεγγάρι. Για να πάρουμε το νερό που χρειαζόμαστε, λέει, ίσως οι ερευνητές θα πρέπει να αναζητήσουν βράχους που λειώνουν όταν τους χτυπήσει ένας μετεωρίτης.

Η ομάδα μοιράστηκε τα ευρήματά της στο Science Advances .

About the author

Δ.Μ.

Share