Περιβάλλον Ζωή και Γη

Πώς τα ηφαίστεια πυροδότησαν μια μεγάλη πυρκαγιά που σχεδόν αφάνισε τη ζωή πάνω στη Γη

Μια μαζική εξαφάνιση των ειδών πριν 250 εκατομμύρια χρόνια είχε προκληθεί από πολλές και μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις, οι οποίες έκαψαν τεράστιες ποσότητες άνθρακα, προκαλώντας έτσι μία χωρίς τέλος υπερθέρμανση του πλανήτη. Ακολούθως αυξήθηκε τόσο η θερμοκρασία όσο και η οξύτητα των ωκεανών του πλανήτη, όπως λένε ερευνητές του Πανεπιστημίου Αλμπέρτα του Καναδά

Share

Μια μαζική εξαφάνιση των ειδών πριν 250 εκατομμύρια χρόνια είχε προκληθεί από πολλές και μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις, οι οποίες έκαψαν τεράστιες ποσότητες άνθρακα, προκαλώντας έτσι μία χωρίς τέλος υπερθέρμανση του πλανήτη. Ακολούθως αυξήθηκε τόσο η θερμοκρασία όσο και η οξύτητα των ωκεανών του πλανήτη, όπως λένε ερευνητές του Πανεπιστημίου Αλμπέρτα του Καναδά

Η έκρηξη του ηφαίστειου Eyjafjallajokull της Ισλανδίας τον περασμένο Απρίλιο, διατάραξε τα αεροπορικά ταξίδια – που δεν είναι τίποτα μπροστά σε ό,τι μπορεί να κάνει ένα τεράστιο ηφαίστειο

Η ΓΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΗΣ ΠΕΡΜΙΑΝ-ΤΡΙΑΔΙΚΗΣ ΕΞΑΦΑΝΙΣΗΣ

Pangea supercontinent

  •   Η μεγαλύτερη μαζική εξαφάνιση των    ειδών έγινε πριν περίπου 250 εκατ. χρόνια.

  •   Περίπου το 95% των θαλάσσιων οργανισμών και τα 3/4 των χερσαίων οικογενειών στην Πανγαία υπερήπειρο εξαφανίστηκαν.

  •   Τους βράχους του τέλους της Πέρμιαν εποχής μπορεί κάποιος να τους δει σήμερα στην Κίνα, Ιταλία και Πακιστάν.

  •   Κύριοι υπεύθυνοι για την εξαφάνιση θεωρούνται οι διακυμάνσεις της θαλάσσιας στάθμης, η ηφαιστειακή δραστηριότητα, οι πτώσεις αντικειμένων από το διάστημα και η τήξη του παγωμένου μεθανίου  στα θαλάσσια ιζήματα.

"Αυτό το φαινόμενο θα μπορούσε να εξηγήσει την τελευταία εξαφάνιση της Περμίου Περιόδου," δήλωσε ο γεωεπιστήμονας Steve Grasby του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι.

Κατά τη διάρκεια της Πέρμιας εξαφάνισης το 95 τοις εκατό της ζωής ξεκληρίστηκε στη θάλασσα και το 70 τοις εκατό στην ξηρά.

Σε αντίθεση με την εξαφάνιση των δεινοσαύρων πριν 65 εκατομμύρια χρόνια, που πιστεύεται ότι προκλήθηκε από έναν μετεωρίτη, δεν ήταν σαφές τι προκάλεσε την μαζική εξαφάνιση της Πέρμιας περιόδου.

Η έρευνα των επιστημόνων προτείνει πως ηφαιστειακές εκρήξεις μέσω κοιτασμάτων άνθρακα στη Σιβηρία, δημιούργησαν μεγάλες ποσότητες αερίων του θερμοκηπίου και τα οποία προκάλεσαν μια χωρίς όρια υπερθέρμανση του πλανήτη. Όμως, υπήρχαν λίγες αποδείξεις γι αυτό το φαινόμενο.

Τώρα ο Steve Grasby και οι συνάδελφοί του, Benoit Beauchamp και Hamed Sanei, όλοι οι καθηγητές του Πανεπιστημίου του Κάλγκαρι, έχουν ανακαλύψει στρώματα της τέφρας του άνθρακα σε βράχους στην Αρκτική περιοχή του Καναδά, που δίνουν την πρώτη άμεση απόδειξη για αυτή την αιτία.

"Τεράστιες ηφαιστειακές εκρήξεις – οι μεγαλύτερες που γνώρισε ποτέ ο κόσμος – προκάλεσαν μια μαζική καύση του άνθρακα, υποστηρίζοντας έτσι τα μοντέλα για μια σημαντική παραγωγή αερίων του θερμοκηπίου εκείνη την εποχή", δήλωσε ο Grasby.

Κατά την εποχή της μαζικής εξαφάνισης, η Γη αποτελούνταν από μια μεγάλη μάζα στεριάς, δηλαδή μια υπερήπειρο γνωστή ως Παγγαία. Το περιβάλλον κυμαινόταν από ερήμους έως καταπράσινα δάση, και στον πλανήτης  ήδη κατοικούσαν σπονδυλωτά με τέσσερα άκρα . Μεταξύ αυτών ήταν πρωτόγονα αμφίβια, ερπετά και ζώα συγγενή των μαμούθ, η ομάδα που θα μπορούσε, μια μέρα, να περιλαμβάνει τα θηλαστικά.

"Η εξαφάνιση της Πέρμιας περιόδου έθεσε την βάση ώστε να κυριαρχήσουν οι δεινόσαυροι”», δήλωσε ο Grasby.

Τα ηφαίστεια επικεντρώνονται γύρω από την σημερινή σιβηρική πόλη Tura, που καλύπτει σχεδόν δύο εκατομμύρια τετραγωνικά χιλιόμετρα και τα οποία έβαλαν φωτιά σε τρισεκατομμύρια τόνους άνθρακα. Σύννεφα από στάχτη ταξίδεψαν σε περιοχές που βρίσκονται τώρα στην Αρκτική του Καναδά, όπου την περασμένη άνοιξη αποκαλύφθηκαν στρώματα από στάχτη του άνθρακα.

Οι οργανισμοί μέσα στους ωκεανούς πέθαναν από ασφυξία, λόγω της μείωσης των επιπέδων του οξυγόνου τους, υποστηρίζουν οι ερευνητές. Αλλά και τέφρα μπορεί να είχε συμβάλει στο φαινόμενο αυτό.

"Ήταν μια πραγματικά κακή στιγμή για τη Γη. Επιπρόσθετα, εκτός από του ότι αυτά τα ηφαίστεια προκάλεσαν την καύση του άνθρακα, η τέφρα που διαδόθηκε ήταν εξαιρετικά τοξική και κυκλοφόρησε σε ολόκληρη τη γη και το νερό, Ήταν μάλλον η χειρότερη εξαφάνιση στην ιστορία της Γης», συμπληρώνει ο Grasby .

«Ορισμένοι θύλακες της ζωής κατάφεραν να επιβιώσουν», προσθέτει. "Αλλά χρειάστηκαν πέντε εκατομμύρια χρόνια προτού γίνει η κατάσταση όπως πριν."

Τα πορίσματά της δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Geoscience.

Δείτε και τα ενδιαφέροντα άρθρα

About the author

physics4u

Leave a Comment

Share