Περιβάλλον Ζωή και Γη

Οι Homo sapiens διασταυρώνονταν με άλλα άγνωστα είδη δείχνουν κατάλοιπα στο DNA του ανθρώπου

Οι πρόγονοι του συγχρόνου ανθρώπου (Homo sapiens) διασταυρώνονταν σεξουαλικά -και μάλιστα σε τακτική βάση- με άλλα άγνωστα συγγενικά είδη πριν από περίπου 35.000 χρόνια, με αποτέλεσμα σχεδόν το 2% του DNA μερικών σημερινών πληθυσμών, ιδίως στην Αφρική, να προέρχεται από αυτά τα άλλα είδη, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα.

Print Friendly, PDF & Email
Share

Οι πρόγονοι του συγχρόνου ανθρώπου (Homo sapiens) διασταυρώνονταν σεξουαλικά -και μάλιστα σε τακτική βάση- με άλλα άγνωστα συγγενικά είδη πριν από περίπου 35.000 χρόνια, με αποτέλεσμα σχεδόν το 2% του DNA μερικών σημερινών πληθυσμών, ιδίως στην Αφρική, να προέρχεται από αυτά τα άλλα είδη, σύμφωνα με νέα αμερικανική έρευνα.

homo

Υπήρξαν χιλιάδες περιπτώσεις επιμιξιών και όχι λίγες ενώ κάποτε μπορεί να έφερε αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό ξένου γενετικού υλικού από το τωρινό 2%

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον εξελικτικό βιολόγο Michael Hammer του Πανεπιστημίου της Αριζόνα, σύμφωνα με το Nature, μελέτησαν εξονυχιστικά το γενετικό υλικό σύγχρονων αφρικανικών φυλών, με αρχαίες ρίζες, που πιστεύεται ότι παρέμειναν στην «Μαύρη Ήπειρο», όταν άλλες μετανάστευσαν προς την Ευρώπη και την Ασία, άρα το DNA τους επηρεάστηκε λιγότερο από μετέπειτα επιρροές.

Μέσα από πολύπλοκες τεχνικές ανάλυσης του DNA, οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι περίπου το 2% αυτού του γενετικού υλικού έχει διαφορές με το υπόλοιπο και εκτιμάται ότι εισήχθη στο γονιδίωμα αυτών των φυλών πριν από 35.000 χρόνια μετά από επιμιξίες με μια σήμερα εξαφανισμένη ομάδα του γένους Homo, η οποία αποσπάστηκε πριν από 700.000 χρόνια από τον κυρίως κορμό, που τελικά οδήγησε στο σύγχρονο άνθρωπο (Ηomo sapiens).

Οι παλαιοντολόγοι και παλαιοανθρωπολόγοι πάντα αναρωτιούνταν -και διαφωνούσαν- αν και κατά πόσο οι σημερινοί άνθρωποι προέρχονται από ένα ενιαίο γενετικά ομοιόμορφο και γεωγραφικά απομονωμένο πληθυσμό ανθρωπιδών ή αν είμαστε ένα γενετικό μίγμα διαφόρων ειδών ανθρωπιδών.

Πέρυσι, μια συγκριτική ανάλυση του γονιδιώματος των Νεάντερταλ και του Homo sapiens έδειξε ότι υπήρξαν επιμιξίες ανάμεσα τους στην Ευρώπη πριν από 30.000 έως 80.000 χρόνια, με συνέπεια, σε ένα βαθμό, τα γονίδια των Νεάντερταλ να βρίσκονται στο DNA των σύγχρονων ανθρώπων.

Ως τώρα παρέμενε μυστήριο αν παρόμοιο γενετικό «ανακάτεμα» είχε λάβει χώρα μεταξύ των προγόνων του σύγχρονου ανθρώπου και άλλων ειδών του γένους Homo, πριν ξεκινήσει η «μεγάλη έξοδος» των πληθυσμών από την Αφρική.

Η νέα μελέτη, σύμφωνα με τους ερευνητές, δείχνει ότι όντως υπήρξαν και άλλες επιμιξίες, πέρα από αυτές με τους Νεάντερταλ, και έτσι, όπως υποστηρίζουν, καταρρίπτεται η θεωρία ότι καταγόμαστε από ένα και μοναδικό πληθυσμό της Αφρικής, ο οποίος είχε προλάβει να αντικαταστήσει -ή να εξαφανίσει- όλα τα άλλα είδη Homo (Ηomo erectus, Ηomo habilis κ.α.), χωρίς να μεσολαβήσουν καθόλου επιμιξίες μαζί τους, πριν ξεκινήσει τις περιπετειώδεις μεταναστεύσεις του προς την Ευρασία.

«Πρέπει να αναθεωρήσουμε το συμβατικό μοντέλο της προέλευσης του ανθρώπου», σύμφωνα με τον Δρ Hamer, ο οποίος επιμένει ότι «υπάρχουν πια στοιχεία ότι οι πρόγονοί μας πάντα αντάλλασσαν γονίδια με τους μορφολογικά πιο διαφοροποιημένους γείτονές τους».

Όπως πιστεύει, πρέπει να υπήρξαν χιλιάδες περιπτώσεις επιμιξιών και όχι λίγες περιστασιακά και δεν αποκλείει στο παρελθόν το DNA των προγόνων μας να έφερε αρκετά μεγαλύτερο ποσοστό ξένου γενετικού υλικού από το τωρινό 2%.

Άλλοι επιστήμονες εμφανίζονται πιο επιφυλακτικοί και ζητούν περισσότερα και πιο πειστικά στοιχεία, εκτός από την εμφάνιση ενός ποσοστού 1-2% γενετικού υλικού αρχαϊκού πληθυσμού στο σημερινό DNA μερικών φυλών.

Σημειωτέον ότι (αντίθετα με τους Νεάντερταλ, που είναι πιο πρόσφατοι στην Ευρώπη και όπου το κλίμα είναι πιο υγρό και διευκολύνει τη διατήρηση του γενετικού υλικού), δεν έχει βρεθεί, ακόμα τουλάχιστον, απολιθωμένο DNA από την Αφρική, ώστε να μπορεί να συγκριθεί άμεσα με το δικό μας. Γι’ αυτό οι επιστήμονες, όπως ο Δρ Hamer, καταφεύγουν σε πολύπλοκες στατιστικές τεχνικές υπολογισμού και προσομοιώσεις με τη βοήθεια ηλεκτρονικών υπολογιστών κατά την ανάλυση του σύγχρονου γονιδιώματος, εστιάζοντας κυρίως στην αναζήτηση ασυνήθιστων γενετικών περιοχών, δηλαδή αλληλουχιών γονιδίων που διαφέρουν αισθητά από αυτά που υπάρχουν στους σημερινούς ανθρώπους και άρα παραπέμπουν σε αρχαϊκούς πληθυσμούς. Αυτοί όμως οι γενετικοί υπολογισμοί, σύμφωνα με άλλους επιστήμονες, αφήνουν περιθώριο για σφάλματα.

Πηγή: in.gr

Print Friendly, PDF & Email

About the author

physics4u

Leave a Comment

Share